یک سلام دیگر

به تو ای دوست سلام
قدحت گلگون باد، جامهایت شیرین ،
و اخترت تابشناک شنگ و شیرین و نگاه آزرده
چشمکش پی در پی به غم و ناله ی افسرده ی ماه.
...

نیک، آلوده اگر چه گشتیم
نیست باکی؛ که همینجا بایست:
به شقاوت خندید، و گمانها را کشت

کاندکی رقصیدن
به هوای خوش و ابری بهار
بهتر از دل چیدن
ز کمانهای نگهداشته بر چشم نگار

پی نوشت: باز شعری خواندم و لاجرم بودم که از آن وام گیرم!

چون مکررمتذکر شده اند به فضاحت اقوالم و این همه سکته! گفتم منبعد با صدای خودم هم پیوندی بگذارم شاید کمتر موجب حبس نفسی گردم!

شوق...