گلايه

هر حلقه اي از بندگان، افتاده در حال فغانفاضل بسان كودكي، سرگشته در چرخ زمان

سالك به فكر رنگ و بو، نالان به آهنگ كمان

مفتون چه گويد از حبيب؟ در جمع جمله صامتان

پي نوشت:
اين شعر كوتاه يك گلايه ي تلويحي بود كه پيامكي شد براي ديگراني و جز خودم كسي طعم آهم را نچشيد!

شوق...